Önnur umferð íslandsmótsins í ralli fór fram í björtu, fallegu veðri og góðum þurrki sem eflaust hefði komið sér vel yfir há-bjargræðistíman en er öngvum til gagns snemmsumars. Mætti Tomcat liðið til leiks með nýju dekkin sem Íslandsvinurinn og Land Rover áhugamaðurinn góðkunni Ian Sykes hafði milligöngu um að senda okkur eftir örlitlar dekkjahremmingar annarstaðar á Bretlandseyjum. Komu dekkin þægilega á óvart hvað varðar grip og slit. Áttu þau vel heima á öllu undirlagi nema þá helst þessu allra grófasta. Segist Ian sjálfur hafa ekið þrjú keppnistímabil á samskonar dekkjagangi og séu þau “leiðinlega góð”.

Gekk rallið áfallalaust fyrir sig og komu Tomcat jepparnir jafngóðir til baka. Þó skaut það áhöfnunum skelk í bringu er feiti er lekið hafði með liðhúspakkningu skvettist á rauðglóandi bremsudisk og tók að brenna. Voru sótt slökkvitæki og gert klárt í björgunarstörf þegar einhverjum hugkvæmdist að blása á bálið sem samstundis slokknaði. Eftir smá þrif og samlokuát með tilheyrandi gosdrykkju, voru allir orðnir jafn góðir aftur og til í lokaatrenuna.

Þjónustulið Tomcat þarf líklegast að fara í einhverskonar iðjuþjálfun og strangan megrunarkúr því ekkert var að gera fyrir þjónustuliðið í keppni þessari annað en að naga sig í gegnum nestið og láta sér leiðast. Næst er líklegast öruggast að gera sér upp flókna og torleysta bilun til að halda þjónustuliðinu uppteknu og kátu.

Eins og í fyrstu umferðinni tóku feðgarnir (#11 Þorsteinn Svavar og Þórður Andri) betri tíma á fyrstu leiðinni en það snérist svo við, líkt og í biflíunni, þar sem hinir fyrstu verða síðastir og þeir síðustu fyrstir. Biðraðir þar efra hljóta þar af leiðandi að líkjast einhverskonar hringdans (afsakið hliðarsporið). Bræðurnir (#14 Guðmundur Orri og Hörður Darri) tóku betri tíma en feðgarnir á flestum leiðunum. Höfnuðu Tomcat jepparnir í 2. og 3. sæti í jeppaflokki á eftir Hilmari B. Þráinssyni/Vigni R. Vignissyni á Cherokee #12 sem stóðu sig mjög vel í þessari fyrstu keppni bílsins. Héngu þeir félagar í Grúpu N bílunum í þessari keppni líkt og Tomcat jepparnir í fyrstu umferðinni. Þrátt fyrir að segja megi að einmitt þessar leiðir séu etv. Þær óhagstæðustu fyrir jeppaflokkinn. Eru leiðirnar mjög hraðar á góðum vegum, en jepparnir eru frekar á heimavelli á grófum og erfiðum leiðum.

Að lokinni annari umferð leiða bræðurnir keppnina um Íslandsmeistaratitilinn með 12 stig en feðgarnir fylgja á eftir með 11 stig. Þó að á heildina litið megi segja aðTomcat liðið geti við vel við unað vilja menn alltaf gera betur og segjum því “það gengur betur næst!”

(Örlítil lesning)

Ástæðan fyrir vinsældum ralls hér heima og erlendis er líklegast hve ólík aðkoma áhugamanna getur verið. Þannig geta menn helgað sig sportinu og gefið því allan sinn tíma. Meðan aðrir fylgjast með úr hæfilegri fjarlægð og allt þar á milli. Flestir ættu að geta fundið áhuga sínum farveg og fengið hæfilega útrás sem starfsmenn, áhorfendur eða keppendur í ralli.

Guðmundur Orri, Hörður Darri, Þorsteinn Svavar  og Þórður Andri

Áhöfnin og tækið.

Árangurinn liggur í undirbúningnum. Þannig má segja að uppskriftin að góðum árangri sé vinna, vinna og svo enn meiri vinna. Árangur keppnisliðs okkar má fyrst og fremst þakka óeigingjarnnri vinnu og stuðningi fjölda manna og fyrirtækja sem hafa tekið þátt í þessu spennandi verkefni með okkur sem er að kynna og keppa á Tomcat jeppum á Íslandi. En einnig áralangri reynslu okkar sem áhugamenn um rally og jeppamennsku auk reynslu Tomcat Motorsport ltd. Þannig má segja að við höfum einungis þurft að aðlaga og þróa frekar bíl sem þegar var mjög hentugur og reyndur keppnisbíll. Helstu kostir Tomcat jeppanns eru hve sterkur og léttur hann er. Auk þess sem hann hefur erft frábæra fjöðrunina frá Land Rover. Hvað gerir Tomcat jeppann svo sérstaklega hentugan í rallakstur? Eins og fram kemur hér að ofan er það styrkur hans og lítil þyngd ásamt fjöðrun sem býður upp á mikla stillimöguleika og fjölbreytta valkosti þegar kemur að uppsetningu og vali á íhlutum. Þá spillir ekki að mikið framboð varahluta frá fjölmörgum framleiðendum tryggir lágt verð þeirra. Mikill styrkur þýðir einfaldlega að það má bjóða (eða misbjóða) Tomcat jeppanum ýmislegt sem myndi fara illa með fólksbíla, sem aftur þýðir lægri rekstrarkostnað og léttara viðhald.

Árið 2006 er fyrsta heila keppnistímabilið sem Tomcat tekur þátt í á Íslandi og verður ekki annað sagt en að bílarnir standi undir væntingum. Þó auðvitað hafi keppnisliðið svo sannarlega fengið að finna fyrir vaxtarverkjum. Ýmislegt smálegt fór úrskeiðis, oftar en ekki einhver einföld smáatriði sem hafa hrekkt keppendur og þjónustulið. Atriði sem frekar flokkast undir ónógan undirbúning en raunverulegar bilanir. Má nefna sem dæmi atriði eins og svissbotnsvírhönk (loom) var bensluð við aðaltöfluvírhönk sem vegna eigin þyngdar dró svissbotnstengi úr sambandi og rauf straum að kveikju með þeim afleiðingum að einn bíllinn drap á sér í keppni. Hitavandamál í eldsneytiskerfi, sem orsakaði eldsneytisþurrð með tilheyrandi gangtruflunum. Eftir að tókst að lagfæra þessi atriði hafa bílarnir hreinlega ekki slegið feilpúst og þarfnast engrar aðhlynningar á milli keppna og einungis eðlilegs eftirlits í keppnum. Segjum við gjarnan að einungis þurfi að þvo Tomcat jeppana á milli keppna.

Þórður og Þorsteinn

Til að láta reyna á þetta þá var einungis einn maður í þjónustuliði okkar í langa alþjóðlega rallinu í sumar fyrir báða Tomcat bílana. Enda kom það á daginn að bílarnir þörfnuðust engra aðgerða annara en dekkjaskipta og eldsneytisáfyllinga. Það má þó alltaf gera betur. Mikilvægt er að setja sér markmið. Þau eiga að vera skýrt fram sett, metnaðarfull, raunhæf og mælanleg. Með þetta að vopni nálgast liðið markmiðin eins og hvert annað verkefni. Hvort sem það er keppnin sjálf, viðgerðaþjónustan eða kynningamálin og samstarf við styrktaraðilana. Ekki gleyma að hafa gaman af öllu saman og ofgera sér eða liðinu ekki svo eru bílunum að sjálfsögðu einhver takmörk sett. 

Segja má að mikill styrkur Tomcat jeppanna kosti aukna þyngd. Þó Tomcat jepparnir séu langt í frá of þungir þá er þyngdinni etv. ekki dreyft eins og best er. Þannig er það sem kallað er ófjöðruð þyngd frekar mikil eða allt að tíföld á við fólksbíl. Þetta bitnar á aksturseiginleikunum og kallar á öflug úrræði hvað varðar fjöðrun og stýri. Á móti kemur aukinn styrkur og ódýrari útgerð. Hvað er það annars sem gerir bíl að rallybíl? Segja má að hægt sé að breyta hvaða bíl sem er í góðan rallýbíl. Hann þarf fyrst að uppfylla skilyrði í reglum LÍA, sem er Landsamband Íslenskra Akstursíþróttamanna, um öryggisbúnað. Þá þarf að beturumbæta hemla og fjöðrun, styrkja bílinn og að lokum auka afl eins og leyfilegt er samkvæmt reglum LÍA, en 300 hö þak er á leyfilegu afli rallýbíla. Eftirsóknaverðir kostir eru lítil þyngd, mikill styrkur, mikið afl og góðir aksturseiginleikar.

Til viðbótar þessu má segja að kostur sé að búið sé að þróa og keppa á samskonar bílum þannig að hægt sé að ganga í upplýsingar um bílinn og hans möguleika miðað við mismunandi aðstæður. Tomcat jeppinn uppfyllir öll helstu skilyrði og er flestum þeim kostum gæddur sem prýða má einn rallýbíl. Tomcat jeppinn í sinni einföldustu mynd er einmitt vegna einfaldleika síns og styrks líklegur til að vera áræðanlegur og vandræðalítill í rekstri sem keppnistæki. Hann er einnig hentugur sem “leiktæki” t.d. á jökli og í ófærum hverskonar.

Þjónustuliðið

Í þjónustuliði, stundum kallað service crew/team eða pit crew, Tomcat liðsins eru að jafnaði 3-4 menn hverju sinni en geta farið allt niður í einn og orðið mun fleiri. Miðað er við að hægt sé að manna tvo þjónustubíla ef þarf eða einn ef nægir. Lykilmenn í Tomcat liðinu eru Katarínus og Kjartan Bifvélavirkjar og Sigurður Freyr Rafvirki. Hafa þeir myndað kjarna liðsins en einnig hafa nokkrir aðrir lagt hönd á plógin og hveður þá mest að Björgvin Trausta, Paul Williamson og svo þjónustulið Hvata og Andrésar, í heild þegar þeir kepptu með Tomcat liðinu. Alltaf er pláss fyrir góða menn og má segja að þátttaka í þjónustuliði sé besta leiðin til að kynnast þessari íþrótt innan frá. Séð er til þess að þjónustuliðið hafi nóg að bíta og brenna og sé í viðeigandi hlífðafatnaði þannig að allir séu í eins góðu formi og aðstæður bjóða upp á.

Ýmist getur keppnisdagur orðið skemmtileg ökuferð um sveitir landsins með nesti og spennandi keppni að fylgjast með. Eða stöðugt kapp við tíman og þeytingur á milli staða til að reyna að halda löskuðum bíl í keppni. í þessum keppnum er farið um landið fram til fjalla, upp á hálendið og um láglendi og jafnvel innanbæjar. Reynir þá oft á þjónustuliðið með útsjónasemi til að koma sér í veg fyrir keppnisliðið og sjá til þess að allt sé í eins góðu standi og mögulegt er.

Tomcat bílarnir eru sérhannaðir með keppnir í huga og því sérstaklega þægilegir í þjónustu. tiltölulega auðvelt er að komast að öllu og hlutir einfaldir og sterkir. Þá hefur verið reynt að koma hlutum þannig fyrir að greiðlega gangi að fjarlægja þá ef á þarf að halda. Þannig tekur það t.d. einungis 2 mínútur að fjarlægja 100 L bensíntankinn, sama fjöðrun (gormur og dempari) ganga á öll fjögur horn bílsinns. Allt rafkerfið er vel varið og af miklum yfirstyrk. Það uppfyllir aldrei minna en tvöfaldar kröfur sem Bowler gerir til sinna Dakar / Raid bíla en íhlutir í rafkerfið kemur frá Simtek UK í báðar þessar tegundir bíla. Þar sem bílarnir í liðinu eru þrír var lagt upp úr því að þeir væri nákvæmlega eins þannig að ganga mætti beint að öllum hlutum og þeir væru útskiptanlegir skyldi varahluti þrjóta. Á þetta hefur reynt þegar gat kom á bensíntank og skipt var um við vegbrún á örfáum mínútum.

Það er á ábyrgð þjónustuliðsins að halda keppnistækinu í eins góðu ástandi og framast er unnt og aðstæður leyfa meðan keppni stendur. Til þess hafa þeir bíl eða bíla vel búna verkfærum og varahlutum. Þjónustuliðið kemur sér upp vinnuaðstöðu á þeim stöðum þar sem það er leyft skv. reglum og almennum umferðalögum. En brjóti þjónustulið umferðareglur getur það haft áhrif á árangur keppnisliðs. Þjónustan er oft þannig skipulögð að tekið er á móti keppendum út af hverri leið ef leyfilegt er og farið yfir bílinn. Þá er eftir ákveðnu kerfi skoðaður undirvagn, allar festingar fjöðrunarbúnaðar, felgur og dekk, skipt um léleg dekk eða ný sett undir vegna annarskonar undirlags. Sitthver gerð dekkja hentar fyrir bundið slitlag, sand, grófa lausa möl, harðann og þjappaðan veg og svo frv. Þá eru öll kerfi yfirfarinn, skoðuð og fyllt á eftir þörfum, hemlar, stýri, eldsneyti, drifrás, vél og rúðum haldið hreinum. Fari ökumenn út úr bílnum sjá þeir um sig sjálfir en annars eru t.d. endurnýjaðar vatnsbyrgðir og gegið úr skugga um að mælaálestur sé réttur og með stuttu samtali tryggt að fyrirmæli um næstu þjónustustopp séu móttekin svo hægt sé að undirbúa hugsanlega stærri og tímafrekari viðgerðir.

Þó oft séu liðsmenn þjónustuliðsins annað hvort eitthvað þjálfaðir eða lærðir í bílgreinum eru margir áhugamenn sem ekki hafa hlotið formlega menntun í bílgreinum hluti af liðinu. Margvísleg hlutverk og ólík viðfangsefni kalla á sem fjölbreyttasta reynslu. Einhverjir þurfa að aka þjónustubílunum og rata á milli staða. Einhverjir eru yfirvegaðir nákvæmnismenn sem eiga gott með að finna illfinnanlegar bilanir, jafnvel undir álagi. Meðan aðrir eru hamhleypur sem geta skipt um heilan dekkjagang á sama tíma og það tekur þann er þetta ritar að hella sér kaffi í bolla. Enn aðrir eru allt þetta og jafnvel meira. Keppni getur hæglega unnist með góðu þjónustuliði. Góður andi ríkir á milli keppnisliða og gildir "reglan" að keppnin fer fram á sérleiðunum meðal flestra. Þannig leggjast allir sem aflögufærir eru á eitt um að koma sem flestum keppendum í mark og má oft sjá þjónustulið "andstæðinga" hjálpast að með varahluti og vinnu þegar mikið liggur við.

Leiðaverðir og tímaverðir

Víða erlendis t.d. í Bretlandi, Skandinavíu, Eystrasaltslöndunum og suður Evrópu "eiga" ákveðnar fjölskyldur sínar tímavarðstöðvar og hafa þær jafnvel erfst á milli margra kynslóða. Hér á landi hefur tímaversla verið á höndum fárra mjög færra manna og kvenna og segir segir sá er þetta ritar að tímaverðirnir hljóti oft að vera sigurvegararnir í keppnunum. Þeir þeysast á milli tímavarðsstöðva og sinna verkefnum sínum af slíku kappi og sóma að athygli vekur. Tímavarsla er líflegt og skemmtilegt starf þar sem viðkomandi fær tækifæri til að hitta eða sjá alla keppendur og starfsmenn í hverri keppni. Tímaverðir vinna oftast tveir jafnvel þrír saman á hverri stöð við að taka á móti keppendum út af leiðum og ræsa þá inn á þá næstu. Leiðarverðir eru í raun öryggisverðir og vakta t.d. gatnamót og eru til taks hendi eitthvað óvænt í næsta nágrenni við þá og loka leiðum fyrir almennri umferð skv. heimild frá viðkomandi yfirvaldi (lokunarbréf). Erlendis hafa leiðaverðir flautu og aðvara áhorfendur er bílarnir koma aðvífandi enda oft blint í skógunum. Hafi menn áhuga á að kynnast rallíþróttinni frá sjónarhorni skipuleggjanda eða sem undirbúning að þátttöku seinna meir er kjörið að gefa kost á sér til starfa við tíma- eða leiðarvörslu.

Áhorfendur, ljósmyndarar og stuðningslið.

Jafnvel í litlu landi eins og okkar þar sem sárafáir keppa eru áhugamenn sem eiga sér uppáhalds lið. Fara þeir gjarnan inn á leiðirnar og hvetja sína menn og gefa jafnvel merki um tíma og stöðu. Áhugasamir áhorfendur sem flakka á milli leiða og fylgjast með koma sér fyrir á góðum útsýnisstað eða þar sem eitthvað spennandi getur gerst. Þannig hafa áhorfendur oft náð mögnuðum myndum og myndskeiðum af atvikum sem minna oft meira á ballett og fimleika en akstur og umferð. Eiga margir áhorfendur og ljósmyndarar tilkomumikið safn ljósmynda af atvikum og eins flottum stemmningarmyndum úr keppnum. Er oft skemmtilegt að sjá mismunandi áhuga og áherslur ljósmyndarana á því hvernig þeir nálgast myndefnið. Má stundum sjá tignarlegar náttúrumyndir með keppnisbíl eða bílum sem eins og aukaatriði eða nærmyndir sem sýna jafnvel jaxlana í ökumönnunum þar sem þeir kreista síðasta adrenalíndropan út í blóðrásina til að ná einni sekúndu betri tíma en keppinauturinn. Ekki má svo gleyma sófaröllurunum sem liggja á spjallsíðunum og vita ávalt best hvernig á að gera hlutina.

Keppnisstjórn

Keppnistjórn skipuleggur og rekur síðan keppnir. Í dæmigerðri keppnistjórn er keppnisstjóri, starfsmannastjóri, upplýsingafulltrúi og svo frv. Keppnisstjórnin skiptir svo verkefnum sín á milli og felur utanaðkomandi sum verkefnin. Kveður til dómnefnd og útvegar lækni í eftirfara svo eitthvað sé nefnt. Að halda og skipuleggja keppni krefst reynslu og þekkingar, þannig má segja að þátttaka í skipulagningu og vinnu fyrir keppnissjórn geti verið mjög fræðandi og góð leið til að kynnast íþróttinni. Félagsmál Í öllum íþróttafélögum er oftast öflugt félagsstarf sem myndar burðarásinn í verkefnum félagana og skapar tkifæri fyrir velunara og áhugamenn að samhæfa krafta sína. Í akstursíþróttafélögum er félagslífið einna öflugast utan keppnistímabils. þannig nýtist vetrartíminn til að sinna félagsmálunum og til undirbúnings næsta keppnistímabili. Á þessum vettvangi eru mörg tækifæri til að láta til sín taka.

Keppendur

Allir geta orðið þátttakenndur í rallýkeppnum svo fremi þeir hafi tilskylin réttindi hyggist þeir aka. Á Íslandi þurfa menn ekki enn að undiirgangast próf líkt og t.d. í Bretlandi til að öðlast keppnisrétt og keppnisskírteini. Hér fá menn yfirleitt tilsögn einhvers keppanda til að koma sér af stað. Keppnin sjálf fer þannig fram að keppendur eru ræstir inn á fyrstu ferjuleið, sem “ferjar” þá að fyrstu sérleið. Þar eru þeir ræstir inn á ákveðnum uppgefnum tíma og fer eiginlega keppnin fram á sérleiðunum. Þegar keppendur koma í mark í lok sérleiðar ljúka þeir akstrinum í tímavarðstöð þar sem tíminn þeirra er skráður á tímakort áhafnarinnar. Gildir komutíminn af sérleið sem rástími á ferjuleið og svo koll af kolli. Eftir einhverjar sérleiðir getur komið að hléi sem skilur keppnishluta í sundur og er oft stórt viðgerðarhlé og e.t.v. hádegismatur. Í lok dags er keppni lokið. Ef um eins dags rall hefur verið að ræða og er bílum og tímum þá safnað saman meðan og tímarnir eru reiknaðir og kærufrestur rennur út þá eru úrslit ráðinn. Verðlaunaafhending fer ýmist fram í endamarki eða á sértakri verðlaunaveitingu, oft haldið í veitingasal með tilheyrandi málsverði og skemmtun.

Verðlaunaafhending Íslandsmeistara 2006

Eins og sjá má á textanum hér að ofan þá eru fjölmörg tækifæri til þátttöku í ralli þó menn hafi etv. ekki endilega áhuga á að aka sjálfir. Best er fyrir áhugasama að prófa sem flest hlutverk og í raun að enda sem keppandi ef áhugin er til staðar. Ef einhver sem les þessar línur hefur áhuga á að kynnast ralli í gegnum keppnislið er honum / henni velkomið að setja sig í samband við keppnislið Team Tomcat og senda inn línu á tomcat@tomcat.is og verður vel tekið á móti viðkomandi, því eins og fram kemur hér að ofan “þá er alltaf pláss fyrir gott fólk” Þá er komin hefð fyrir því að keppnisliðin greiða félagsgjöldin fyrir aðstoðarlið sitt.

VORSPRETTUR BÍKR

Vorsprettur BÍKR fór fram í blíðskaparveðri og voru eknar tvær áhorfendaleiðir fram og til baka. Að þessu sinni tóku þrír Tomcat jeppar þátt. Áhafnirnar voru þannig skipaðar Ingólfur Kolbeinson og Viggó Már Jensen óku “Rauða”* bílnum. Guðmundur Orri McKinstry og Hörður Darri McKinstry óku “Svarta” bílnum og Þorsteinn Svavar McKinstry og Þórður Andri McKinstry þeim “Græna” Skemmst er frá að segja að allir féllu þeir úr keppni tveir vegna hitavandamáls og einn vegna þess að svissbotn aftengdist í harkalegri lendingu eftir stökk. * Tomcat jepparnir þekkjast í sundur á lit merkinga t.d. Bílar og Sport þ.e. rauður, grænn og svartur litur á samskonar auglýsingum.

VORRALL AÍFS

Vorrall AÍFS var fyrsta stóra rallið á keppnisárinu 2006. Síðasta ár (2005) fór að mestu í "shake down" á bílunum , endurbætur og lagfæringar á þeim vandamálum sem upp komu. Til stóð að komin yrði ný stífari og slaglengri fjöðrun í bílana en þessi keppni var ekin á styttri "malbiks" fjöðrun. sú uppsetning er í eðli sínu örlítið undirstýrð sem átti eftir að kosta áhöfn grænabílsins 20 mínútna töf vegna sprungins dekks og ónýtrar felgu. Ekki var þorandi að stilla undirstýringuna úr bílunum þar sem það getur valdið auknum samslætti að aftan. Að þessu sinni komu til liðs við okkur tveir Írskir keppendur. Þeir Seamus Farrell og Brian Mcgarraghy.

Ræst var inn á fyrstu sérleið sem var Stapinn. Stapinn er alltaf skemmtilegur hraður og grófur, lítið laus í sér en með pollum og hvörfum sem geta reynst erfið. Ekkert vantar uppá að Tomcat jepparnir séu það sterkir að aka megi á fullri ferð ofaní hvörfin. En hin ófjaðraða vigt (hjólanna) amk. tíföld á við fólksbílana gerir þeim erfitt fyrir bæði í smáholum og þvottabrettum. En á góðum vegi er hin mikla ófjaðraða vigt minni hindrun en ella og hjálpar jafnvel í upptaki í ræsingu.

Ekin var í fyrsta sinn Nikkelleiðin og vissu menn lítið hvers mætti vænta. Ekið var í lest á litlum hraða við skoðunina og gaf það ekki rétta mynd af leiðinni. Reyndist leiðin þ.e.a.s. vegyfirborðið Amazon dekkjunum erfitt. Reyndar virtust flestir eiga í erfileikum á þessari leið þar sem efsta lag vegarins var þakið smárri perlu, grjóri e.t.v. 10-25mm kornum sem auk þess lágu á þurru undirlagi þannig að vegurinn veitti lítið grip og var í raun flugháll. Þetta mátti sjá á aksturslaginu hjá öllum sem skautuðu í köntunum eða fóru útaf. Þar sem vegurinn er auk þess ákaflega hlykkjóttur reyndi mikið á leikni og reynslu ökumanna. Þar sem hraðinn var fremur lítill á meginhluta leiðarinnar gerðu frumstæðar nóturnar minna gagn en td. á Djúpavatni sem "vinnst" á góðum nótum og æfingu. Á Nikkel leiðinni losnaði reimtrissa fyrir vökvastýrisdælu á "rauða" og féll hann úr keppni. Þetta var fyrsta stóra keppni "Græna" Tomcat bílsins og stóð hann sig í alla staði vel, enda búið að yfirfæra reynslu hinna tveggja frá fyrra ári og því óþarfi að "finna upp hjólið aftur" í undirbúningi og útgerð þess "Græna".

Seamus og Brian óku "Svarta" að þessu sinni en hann er búinn R380 gírkassanum sem er etv ljúfastur í skiptingum og reyndar sterkastur. Hinir tveir eru með kassa er kallast LT77s og er einnig margreyndur en ef til vill ekki eins þægur og ljúfur í skiptingum. Gekk keppnin áfallalaust hjá þeim þrátt fyrir ókunnugleikan en þeir komu í mark á eftir "græna" Tomcatinum sem ekið er af feðgunum Þorsteini Svavari og Þórði Andra.

Ætli Djúpavatnsleiðin sé ekki sú leið sem er í uppáhaldi hjá flestum. þar má finna næstum þverskurð af því sem Ísland hefur uppá að bjóða sem rallýland. Laus möl, hraun, leir, vatnsagi, endalausar blindbeygjur og hæðabrúnir sem oftast fela lúmska beygju. Niðurgrafnir slóðar sneyðingar og klappir, krákustígar milli bjarga og óborganleg náttúrufegurð. En einmitt vegna fegurðarinnar og fjölbreytileikans finnst eflaust fleirum ekkert síðra að aka leiðina í myrkri. Þá truflar spennandi útsýnið ekki. Erlendir gestir okkar standa orðlausir eftir að hafa ekið á milli þessara tveggja eldfjallahryggja sem urðu til í skjóli jökulhettunnar á ísöld, og vilja meira. Hugsanlega liggur einmitt næsta stóra tækifæri í ferðaiðnaðinum einmitt í mótorsporti. Stöðugt er verið að leita að nýjum spennandi afþreyingarkostum fyrir gesti okkar. Margir hefðu, má ímynda sér, lítið fyrir því að eiga annan bíl til að leigja erlendum áhöfnum og fjármagna jafnvel keppnishald sitt þannig.

Kleifarvatnsleið er einhver hraðasta leið á Íslandi í dag þar fer saman langir kaflar af breiðum og góðum vegi með smá snúnum millikafla er ekið er um höfðann. Þarna snýst keppnin um hver nær bestu línunni og er með mesta aflið og hefur dekkin til að koma því niður. Áhöfnin á "Græna" varð fyrir því óláni að MÆTA bíl á miðri leið, eða á höfðanum og var áhöfnin ekki viss hvort opnað hafði verið fyrir almenna umferð og ók á hóflegum hraða stóran hluta af leiðinni. Í ljós kom að um mistök við lokun hafði verið að ræða og hafði einhver slysast inná leiðina af hliðarslóða sennilega fram hjá lokunarmerkjum. Mikil mildi að ekki hlaust slæmt slys af. Ekki þarf að hafa mikið ímyndunarafl til að sjá afleiðingarnar fyrir af árekstri Tomcat jeppa á allt að 180 km hraða og jeppa á 80 km hraða í blindbeygju á mjóum malarvegi með hátt fall fram af vegbrún ofan í vatn. Hugsanlega er orðið tímabært að koma á talsambandi milli allra bíla þannig að vara megi við hættum sem þessu. Einnig mætti eflaust fjölga öryggisvörðum / marshals.

RALLY REYKJAVÍK

Mikil spenna og eftirvænting lá í loftinu. Aldrei fyrr hafa svo margir jeppar mætt til keppni. Á meðal fátæklega útbúinna herjeppannna höfðu komið til landsins nokkrir fullvaxnir Discovery-jeppar með krafta í kögglum og læstir í bak og fyrir. Einnig einn Land Rover Special sem er svipaður Tomcat og einn Ofur Rover. Um var að ræða Freelander með Jagúarvél og vinnslu sem minnir meira á þotu en bíl. Rob Hartford yrði skæður sérstaklega vopnaður einum besta aðstoðarökumanni okkar Íslendinga, Witek Bogdanski. Áfallalaust óku Tomcat bílarnir tveir hverja leiðina á fætur annari uns kom að Gjábakkavegi. Blindaþoka var á þessari hröðu og skemmtilegu leið. Fyrri Tomcatinn komst vandræðalaust í gegn en sá seinni datt á hliðna í einni beyjunni. Eftir að hafa rétt bílinn við með drengilegri aðstoð áhafnar frá Breska hernum héldu þeir Guðmundur Orri og Hörður Darri áfram án nokkurra skemmda. Þegar bíllinn hafði verið þveginn um kvöldið hefði ekki verið hægt að sjá hvor Tomcat jeppinn valt. Markmiðið með þátttöku var sem endranær að koma bílunum í gegn áfallalaust og aka í fullkomnu samræmi við nóturnar sem fara batnandi með hverju árinu. Tomcat jepparnir áttu vissulega ágæta spretti eins og sjá má á sérleiðatímunum en árangurinn verður aldrei betri en meðaltalið af því lakasta og besta. Mesta kepppnin var e.t.v. milli Tomcat áhafnanna. Skemmtileg saga af kappinu milli áhafnanna gerist á einni leiðinni þar sem áhöfn "Svarta" Tomcat jeppanns kom blaðskellandi og hafði tekið 12 sekúndur af áhöfn "Græna" bílsins. Viðurkenndi ökumaður "Græna" Tomcatsins að það geti meira en verið. Segir jafnframt að hann hafi gilda afsökun fyrir slóðaskapnum. Þannig vildi til að stuttu eftir ræsingu inn á Skógshraun N þá hafi hann þurft að sveigja útfyrir veg vegna annarar áhafnar sem kraup við bíl sinn bilaðan á veginum. Þar sem vegurinn var niðurgrafin í hraun sprakk vinstra framdekkið og ók áhöfn "Græna" bílsins meginhluta leiðarinnar því á sprungnu framhjóli, en óskaði jafnframt áhöfn "Svarta" Tomcatsins til hamingju með árangurinn! Ekki var hægt að hugsa sér fallegra veður en miklum stillum og sól fylgir alltaf hættan á ofhitnun. Lewis Major á bláa Tomcatinum sem kom og tók þátt 2005 fékk að kynnast því. Hann féll úr keppni vegna ofhitnunar á Hekluleið. Íslensku Tomcat jepparnir áttu í erfiðleikum fyrst vegna ofhitnunarvanda þó sérstaklega ofhitnun á eldsneyti. Svokallað evaporisation olli miklum erfiðleikum sem lýsti sér í gangtruflunum, aflleysi og loks fullkominni stöðvun. Var þetta leyst með ísetningu svokallaðs Swirl Pot, eða iðutanks. Hlutverk hans er að eyða öllu lofti úr bensíninu og kæla það niður áður en því er dælt undir miklum þrýstingi til innspýtingarinnar. Er þetta gert með því að þrýstingi er haldið á iðutankinum og er yfirfall úr honum í aðaltankinn. Vandamálið er tilkomið vegna lágs suðumarks bensíns en bensín sýður við aðeins 25°C. Til dæmis um hve áræðanlegir og bilanalausir Tomcat jepparnir eru orðnir þá var aðeins einn maður í þjónustuliði Tomcat í þessu þriggja daga ralli. Helsti keppinautur okkar í baráttunni um Íslandsmeistaratitilinn, Pétur Ástvalds á Comanche PU jeppanum datt út vegna vélabilunar, eftir þéttann og góðan akstur. Úrslit fóru á þann veg að "græni" Tomcat jeppinn nr. 32 endaði í 10. sæti keppninnar og sá "Svarti" nr. 39 21. sæti. Getur liðið vel við unað en hefur nokkurt svigrúm til að bæta sig.

HAUSTRALL BÍKR

Nokkur reynsla var nú kominn á Tomcat jeppana á nýju fjöðruninni og við óðum að ná betri tökum á þeim. En Íslensku jeppaáhöfnunum hafði jafnframt fjölgað og voru þeir Hilmar B. Þráinsson og Vignir R. Vignisson mættir til leiks á Hvalnum ásamt okkar helsta keppinaut Pétur Ástvalds á Comanche PU jeppanum. Pétur féll úr keppni en Hilmari tókst með naumindum að ljúka með sigri í jeppaflokki eftir framúrskarandi akstur. Luku báðir Tomcat jepparnir keppni með ágætis árangri áfallalaust en áhöfn "Svarta" (nr.39) Tomcat jeppans virðist sækja hraðar í sig veðrið en öldungurinn á "Græna". Verður spennandi að sjá hvort Íslandsmeisturunum tekst að halda McKinstry bræðrunum fyrir aftan sig árið 2007. Keppninni lauk og McKinstry feðgarnir tryggðu sér titilinn.

Vegna þátttöku í bílasýningu Bíla og Sports þó Tomcat liðið ekki þátt í ralli BÍKR og gat þar með af augljósum ástæðum ekki unnið það. (en það munaði ekki miklu - heldur Tomcat liðið fram af mikilli hógværð) Árlega fer Tomcat liðið á sýningarnar Autosport og 4X4 Indoors þar sem hægt er að fylgjast með öllu því nýjasta sem er að gerast í heimi mótorsports, hitta alla helstu birgja og gera innkaupasamninga eins og t.d. varðandi dekk. Skipti Tomcat liðið um dekkjabirgi og verður á nýrri gerð keppnisdekkja í ár til viðbótar hinum ágætu Amazon dekkjum. Nýju dekkin heita KAT og eru fínmunstraðri með grynnra og lokaðra mynstri sem ætti að gefa hærri hámarkshraða og meiri rásfestu og bætt viðbragð. Sama gúmíblanda er í þeim og Amazon þ.e. Medium Soft sem þurfa ekki eins háan veghita til að vinna og harðari dekk sem reyndar endast betur. Þá verða malbiksslikkar frá MaxSport í vopnabúri Tomcat liðsins.

Keppnistímabilið 2007 helstu markmið og áform. Tomcat liðið stefnir að að halda Íslandsmeistaratitlinum og halda úti a.m.k. tveimur bílum í keppni. Ýmislegt spennandi verður á döfini hjá liðinu eins og til dæmis stefnt er að því að taka upp "in car" myndir af öllum sérleiðum sumarsins á báðum bílum. Tomcat á Íslandi festi í vetur kaup á fullkomnum "in car" búnaði og hefur yfir að ráða 4 myndavélum sem geta ýmist unnið saman eða sjálfstætt. Upptakan er stafræn og eru engir hreyfanlegir hlutir í búnaðinum sem hristingur og högg geta truflað. Þá eignaðist liðið nýjan þjónustubíl sem er snarari í snúningum og umhverfisvænni en stóru sendibílarnir og jepparnir sem notast hefur verið við fram að þessu. Þá hefur liðið heitið því að gróðursetja eitt tré fyrir hverja sérleið sem ekin er og leggja þannig eitthvað af mörkum til umhverfismála og þar með bindingu gróðurhúsalofttegunda. Stendur jafnvel til að standa fyrir skógræktarferð rallara í náinni framtíð og gefa þannig öðrum einnig kost á að taka þátt í átakinu. Liðið mun taka þátt í sem flestum sameiginlegum uppákomum rallara og einnig standa fyrir sínum eigin. Eins og til dæmis kynningum og sýningum.

Á næstu dögum munu birtast hér frásagnir af keppnum síðasta sumars. Fréttir munu svo birtast strax eftir hverja keppni sumarið 2007. Tomcat liðið